موسوی در یادداشتی برای نسل آینده تأكید كرد: اتاق فرمان رادیو نباید به اتاق اضطراب تبدیل شود / بزرگترین هنر تهیهكننده، «تصمیمهای نگرفته» است
به گزارش روابط عمومی رادیو معارف، سیده منیره موسوی، تهیهكننده رادیو معارف، در یادداشتی كه به مناسبت «جنگ رمضان» و با نگاهی به انتقال تجربیات به نسل آینده منتشر شده، سه اولویت اساسی برای تولید محتوای رادیویی در شرایط بحرانی را برشمرد: «حفظ آرامش روانی مخاطب»، «معنا دادن به وقایع در چارچوب عقلانی و معنوی» و «ارائه امید واقعی مبتنی بر باورها و تجربه تاریخی».
وی با انتقاد از رویكردهای هیجانی در رسانه، تأكید كرد كه بزرگترین خطا در شرایط بحرانی، افتادن در دام واكنشهای آنی و تكثیر خبر بدون تعبیر است. موسوی گفت: «در شرایط پرتنش، بازار شایعات داغ است و اضطراب عمومی بالاست. محتوایی كه فقط بر طبل هیجان میكوبد، دشمن آرامش روانی مردم است. محتوای درست، محتوایی است كه «تعبیر» ارائه میدهد، نه فقط «تكثیرِ خبر». مردم دنبال یك «صوتِ مطمئن» برای تغییر وضعیت از آشوب به تأمل هستند.»
این تهیهكننده رادیو معارف در بخش دیگری از یادداشت خود كه با عنوان «درسهایی برای نسل آینده» نگاشته شده، به تبیین نقش پنهان اما تعیینكننده تهیهكننده در اتاق فرمان پرداخت. موسوی با تشبیه تهیهكننده به «جراحی در اتاق عمل»، بر لزوم حفظ خونسردی كامل در پشت شیشه استودیو تأكید كرد و افزود: «اگر تهیهكننده درگیر جو روانی بحران شود، كنترل «میزانسن صوتی» برنامه از دست میرود. تو حق نداری در اتاق فرمان هیجانزده شوی. دستوپایت باید دقیق، هوشمند و بیلرزش بماند، حتی اگر در بیرون از استودیو، بمب بتركد.»
موسوی «معماریِ پیام» و «مدیریت نادیدنیها» را هسته مركزی تهیهكنندگی حرفهای دانست و تصریح كرد كه برنامه رادیویی یك «ارگانیسم زنده» است كه با تغییر ریتم، موسیقی و فواصل بین آیتمها، میتوان نبض ذهنی شنونده را كنترل كرد. به گفته وی، تهیهكننده باید «پیام واحد برنامه» را از میان انبوه دادهها استخراج كرده و آن را صیقل دهد.
یكی از بخشهای تأملبرانگیز این یادداشت، اشاره موسوی به «مسئولیت خاموشی» بود. وی در این باره گفت: «بزرگترین درس دوران بحران برای من این بود كه «تهیهكننده، استاد تصمیمهای نگرفته است». گاهی هنر تو در این نیست كه چه چیزی را پخش میكنی؛ هنر تو در این است كه چه چیزی را پخش نمیكنی. هر بار كه فیدر را بالا میبری، بدان كه داری ذهن یك انسان را تسخیر میكنی. این یك امانت سنگین است.»
موسوی در بخش پایانی یادداشت خود، با لحنی مقتدرانه به تبیین راهبرد رسانهای رادیو معارف در مواجهه با تهدیدات پرداخت و گفت: «آرامش ما، كابوس شماست. شما با سروصدا به دنبال ناامن كردن فضای ذهنی هستید؛ ما با عمقبخشی به تفكر، این فضا را برای شما غیرقابل نفوذ میكنیم. ما در حال بازسازی قلعهای هستیم كه سرمایه اجتماعی، تاریخ، هویت و همبستگی، آجرهای آن را تشكیل میدهند.»
وی در جمعبندی یادداشت خود، تهیهكنندگی را «خلق معنا در میانه هیاهو» توصیف كرد و خطاب به نسل آینده این حرفه نوشت: «تو نیازی نداری صدایت شنیده شود؛ تو باید كاری كنی كه «فكر برنامه» شنیده شود. وقتی برنامه تمام شد و همه آن را «یكتكه» و «منطقی» توصیف كردند، بدان كه كارت را درست انجام دادهای. آنجا دیگر نام تو نیست كه میدرخشد؛ «حقیقت برنامهات» است كه ماندگار میشود.»
